Afryka: Nigeria (częste pucze 1966-1999), Ghana (cykle rządów wojskowych i cywilnych)
Azja: Myanmar (junta 1962-2011, izolacja), Tajlandia (12 udanych puczów od 1932, ostatni 2014)
Współczesne: Myanmar po 2021 roku (pucz przeciwko rządowi Aung San Suu Kyi, represje protestów)
Systemy teokratyczne
Władza oparta na autorytecie religijnym - duchowni jako najwyżsi decydenci, interpretacja woli Boga jako źródło prawa
Prawo religijne jako podstawa systemu prawnego - szariat w Iranie, wahhabizm w Arabii Saudyjskiej, prawo kanoniczne w Watykanie
Duchowni w strukturach państwowych - ajatollahowie w Radzie Strażników (Iran), ulema jako doradcy króla (Arabia Saudyjska)
Kontrola moralności publicznej - policja religijna (morality police), zakaz alkoholu, dress code, cenzura “nieislamskich” treści
Przykłady teokracji
Iran: teokracja szyicka po 1979 roku (Najwyższy Przywódca - wali al-faqih - na czele państwa zgodnie z doktryną welajat-e fakih, czyli rządów prawnika religijnego; Rada Strażników kontroluje wybory)
Arabia Saudyjska: monarchia absolutna z prawem szariatu (Koran jako konstytucja, wahhabizm, brak partii politycznych)
Watykan: teokracja katolicka (papież jako monarcha absolutny, prawo kanoniczne, Stolica Apostolska)
Afghanistan: Emirat Islamski Talibów (od 2021, radykalna interpretacja szariatu, wykluczenie kobiet z życia publicznego)
Systemy monopartyjne
Jedna legalna partia polityczna - monopol na organizację polityczną, inne ugrupowania zakazane przez konstytucję lub ustawę
Zakaz działalności innych ugrupowań - opozycja działająca w podziemiu lub na emigracji, represje wobec alternatywnych ruchów
Partia jako narzędzie kontroli społeczeństwa - komórki partyjne w zakładach pracy, szkołach, wojsku, nadzór nad obywatelami
Nomenklatura partyjna w administracji - kluczowe stanowiska obsadzane przez członków partii, listy nomenklatury
Odmiany systemów monopartyjnych
Systemy hegemoniczne: pozorny pluralizm - partie satelickie bez realnej władzy (PRL: system hegemoniczny PZPR z ZSL i SD; Meksyk: PRI z satelitami)
Systemy jednopartyjne klasyczne: pełny monopol - jedna partia kontroluje wszystko, żadnych legalnych alternatyw
Trzecia fala demokratyzacji (lata 70-90. XX w.) - upadek dyktatur w Europie Południowej (Grecja, Hiszpania, Portugalia), Ameryce Łacińskiej, Europie Wschodniej
Czynniki przemian: presja społeczna (Solidarność, Okrągły Stół), kryzys ekonomiczny (stagnacja ZSRR, kryzys zadłużenia w Ameryce Łacińskiej)
Rola elit: negocjowane przejścia - pakty elitarne (Hiszpania, Polska), ustępstwa autorytarnych liderów (de Klerk w RPA)
Problemy konsolidacji: kultura polityczna - brak tradycji demokratycznych, polaryzacja, korupcja hamują demokrację
Współczesne wyzwania
Autorytaryzm cyfrowy: inwigilacja elektroniczna - system kredytów społecznych w Chinach, rozpoznawanie twarzy, big data
Populizm autorytarny: wykorzystanie demokracji - wybory do legitymizacji, erozja praworządności (Węgry, Polska 2015-2023)